Birma zmaga się z powodzią. Turyści muszą pamiętać o trzech zasadach: pić tylko wodę z zapasów, nie przechodzić przez zalane tereny i unikać jedzenia z nieznanym pochodzeniem. Główne zagrożenia to porażenie prądem, zakażenia z brudnej wody i choroby
Ilustracja: Powódź w Birmie – zalane ulice i porzucone łódki na brzegu wody. Obraz wygenerowany przez AI.
Kryzys powodziowy w Birmie
Prywatna sieć radiowa Padamyar FM (od 2009 r., Rangun 88,2 MHz) nadała blok wskazówek o zachowaniu w czasie powodzi. Audycja trafia w środek kryzysu: cywilny NUG podaje 25 zabitych, 2 zaginionych i 441 788 poszkodowanych w 17 townshipach regionów Sagaing, Magway, Mandalay i Ayeyarwady. Sytuację pogorszyły awaryjne zrzuty z zapór — 6 sierpnia z Thaphan Seik na rzece Mu, 8 sierpnia z Sedawgyi na północ od Mandalay — oraz przerwanie wału rzeki Ngawun w Ayeyarwady, które między 30 lipca a 7 sierpnia dotknęło ponad 40 tys. osób. W Hpa-An Salween osiągnął 10 sierpnia 820 cm przy stanie alarmowym 750 cm.
Co robić podczas powodzi
Odciąć zasilanie w zalewanym budynku i nie dotykać włączników mokrymi rękami; do domu wracać dopiero po sprawdzeniu instalacji. Pić i gotować wyłącznie na wodzie butelkowanej, przegotowanej (minuta–trzy od zagotowania) lub chlorowanej z 30-minutowym czasem kontaktu. Myć ręce mydłem po każdym kontakcie z wodą powodziową, przed jedzeniem i po toalecie. Trzymać włączone radio na baterie — przy przerwach w prądzie i zasięgu to często jedyne źródło komunikatów.
Czego bezwzględnie unikać
Nie brodzić i nie jechać przez zalane odcinki: kilkanaście centymetrów płynącej wody wystarcza, by przewrócić dorosłego, około 60 cm — by unieść samochód, a woda może być pod napięciem od zerwanych linii. Nie używać wody powodziowej do mycia naczyń, zębów ani przygotowania jedzenia. Wyrzucić całą żywność, która miała z nią kontakt — także puszki ze śladami skażenia.
Realne zagrożenia dla zdrowia
Utonięcie i porażenie prądem to ryzyka natychmiastowe. Dalej: leptospiroza, przenoszona przez skórę i błony śluzowe w kontakcie z wodą skażoną moczem gryzoni, groźna powikłaniami nerkowymi; cholera, dur brzuszny i WZW A z wody skażonej fekaliami; tężec przy zabrudzonych ranach. Choroby przenoszone przez komary przychodzą z opóźnieniem — powódź wypłukuje siedliska larw, ale namnażanie wraca po opadnięciu wody, a fala malarii typowo po 6–8 tygodniach.
Praktyczne wskazówki dla podróżnych
Region jest obecnie realnie odcięty: braki wody pitnej, przerwy w prądzie, nieprzejezdne drogi, a w górnym Sagaing dodatkowo trwające walki. Przed wyjazdem sprawdź komunikat MSZ dla Mjanmy, zabierz tabletki lub filtr do uzdatniania wody, repelent z DEET i moskitierę, buty zakrywające stopy oraz podstawowy zestaw opatrunkowy. Gorączka do trzech tygodni po powrocie z terenów zalanych to powód do wizyty u lekarza z informacją o kontakcie z wodą powodziową.
Zrodlo: Padamyar FM (audycja radiowa, 2026-08-13 18:44). Tekst opracowany na podstawie informacji radiowej.
Warto przeczytać
- 13 sierpnia 2026
Powódź na rzece Ayeyarwady w Mjanmie zalała domy w pięciu dzielnicach – ewakuowano 423 osoby z 98 gospodarstw. Turyści planujący podróż powinni sprawdzić aktualne...
Czytaj dalej- 14 czerwca 2026
Są zabytki, które zwiedza się godzinami, i takie, które wystarczy obejrzeć w jednym, konkretnym momencie doby. Most U Bein pod Mandalajem należy do tej drugiej kategorii:...
Czytaj dalej


















